دو بیتی مازندرانی
بورم یزد و ته وِ یزدی بیارم ته وسّه مخمل عالی بیارم
کاری نکن ته سر وسنی بیارم ته ململ چش ره عصری بیارم
----------------------------------------------------
ته بوردن بوردن آ مه هارش هارش قشنگ کیجا جان دنبال ره هارش
کهو آسمون ره کمبه سفارش ته بوری بین راه دئیره وارش
----------------------------------------------------
سر تپه نماز کند کیجا جان کمر ره دلا راس کند کیجا جان
خدا جه التماس کند کیجا جان مه ره شِه ور دراز کند کیجاجان
----------------------------------------------------
اونجه ته اسّایی مه روبروئه ته تن کت و شلوار رنگ کهوئه
اگر دونم این عاشقی دروئه یک مثقال تریاک این جان گروهه
----------------------------------------------------
دیاری دیاری نزن اشاره دشمنون بیتنه دور اماره
الهی دشمن دل بووئه پاره من آ ته عاشقی ندارنه چاره
----------------------------------------------------
اگر مه ره خوانی شب تار برو ندارنی وسیله با قطار برو
اگر دشمن بهیته سر راه ره هاکن میون برو آب دریاره
----------------------------------------------------
برو تا گندم یک دانه بویم برو تا او رودخانه بویم
همین که شو بیّه دستی به گردن که روز روشن بیه بیگانه بویم
----------------------------------------------------
سرم درد بهیته تا حد گردن اجل برسیه ونه بمردن
اجل ماره نکوش ما نوجوانیم گل نشکفته ي مازندرانیم
----------------------------------------------------
ساری سور دار چند چلّه دارنه دِتا بلبل ونه سر ناله دارنه
یکی بلبل که داغ وچه دارنه یکی بلبل عاشق گم کرده دارنه
----------------------------------------------------
بلند بالخانه بلند پرده من و تو هنیشیم هرده به هرده
انده هنیشیم آ آفتاب دگرده امه کهنه دشمن دل بترکه
----------------------------------------------------
بنال بلبل بنال تا من بنالم ته درد گل من درد یارم
ته درد گل بنال شش ماه و شش روز من درد یار بنالم هر شب و روز
----------------------------------------------------
اِسپه پیرهن نکن ته تن دیاره یواش یواش برو مه مار بیداره
یواش یواش برو انجیل سایه نا مه مار بشناسه نا مه همسایه
----------------------------------------------------
هراز او بموهه پل ره بورده من و مه دلبر دل ره بورده
رفقون جمع بوین پل ره بسازین من و مه دلبر دل ره بسازین
----------------------------------------------------
بلندِ قد دارنه بلندِ بازو بلند دَروِن سر گیرنه وضو
من آ ته هنیشیم زانو به زانو ته دل درد دره آ مه دل آرزو
----------------------------------------------------
کیجای سره پیش دار دارنه هلی دِتا طِلا درِنه گِنه امیری
الهی طلا آ نیره ته گلی مگر ته دل دره درد عاشقی
----------------------------------------------------
شبای زمستون دارمه انتظار نیشتمه نال سر ندارمه قرار
ته ره قسم دمبه جان ته برار مه دل نشکن آ برو مه کنار
----------------------------------------------------
فلک آخر مه ره غریب هاکرده از دیدن ته بی نصیب هاکرده
مه ره دور از منه طبیب هاکرده کهنه دشمن ره مه رقیب هاکرده
----------------------------------------------------
نیشتبیِمه شه سِره من زومه ناله بِلبل خَوِر بیاده نوبِهاره
درد عاشقی دارمه نوونه چاره مست بلبل ته ناله بلاره
----------------------------------------------------
شب وروز ته وِسّه من زمّه ناله دل من تنگ بیّه نوونه پاره
دِشمِنون شماره هاکنم چه کار نینگنین جدایی من و منه یار
----------------------------------------------------
ته گوش گشواره آ گردن تِمِنی کیجا بوته ریکا اَمه سِره نِنی
اِسا که من اِمبه شونی خِسِنی معلوم بیه کیجا مه ره نخوانی
----------------------------------------------------
خدایا سر هدایی سامون هاده خدایا درد هدایی درمون هاده
ته جه من نخواسمه مال و ثروت جان خدا مه ره هم زبون هاده
----------------------------------------------------
چندِ من هِرسّم کَلِک کنار چند من هاکنم ستاره شمار
شیشک و ترازی همه شونّه مار آخر بمو مه قشنگ یار
----------------------------------------------------
پاییز بموهه وا دکته صحراره ارباب در اِنه زارع گیرنه شه لِفاره
قربون بهووم قدرت خداره زارع بزوهه ارباب په کِفاره
----------------------------------------------------
کیجای نالِ بِن تو دکشم تو انده تو بخِرم نالّ بورم لو
مار گنه چچیه دتِر گنه گو بیچاره دِتِرا چو بَخرده چو
----------------------------------------------------
مسلمونون مه ره با کارد بکوشین مه گوشت ره بِورین دهات بروشین
مه گوشت ره بورین دهات به دهات همه ره کم هادین مه یارره زیاد
----------------------------------------------------
عقل وِنه آدم کلّه دوو کیجا وِنه آدم مله دوو
صِواحی نماشون راه کوچه دوو چِش وه ره بوینه دل تازه بوو
----------------------------------------------------
کیجا جان سر ته من زن نورمه همان قول که هدامه ته ره ورمه
همان قول هدامه دیروز نماشون کدوم کافر ته ره کرده پشیمون
منبع: بندپی، بهشت گمشده مازندران